Zirriborroak eta gero - Eskailerapeko - Karmele Jaio

Zirriborroak eta gero alternatiben edo utopien etorkizuna irudikatzen duten kontakizun laburren bilduma da. “Eskailerapeko” ipuinean, Karmele Jaio idazlea COVID-19aren pandemian aktibatutako zaintza-sareetatik abiatzen da bere egunerokotasuna auzo-harreman eta zaintzen inguruan oinarritzen duen etorkizuneko eraikin bat irudikatzeko. 

Zirriborroak eta gero #3: Eskailerapeko

Karmele Jaiok

zaintzarako auzo-sareak fabulatzen ditu

Marrazkiak: Raisa Álava
Arabako bilduma #3. 2020ko ekaina


Entzun "Eskailerapeko" kontakizuna egilearen beraren ahotik 10:30 minutura arte (lehen atala). Gero egin iruzkinak blogean. Iruzkinak egiteko laguntzarik behar baduzu ikusi proiektu honi buruz Karmele Jaiori egindako elkarrizketa labur hau eta saiatu galdera horiek berak erantzuten edo/eta berak erantzundakoen gaineko iruzkinak egiten. Hau da:

- Zerbait ikasi al dugu COVID-19arekin?
- "Normaltasunera" bueltatzeari benetan interegarri deritzozu?
- Zaila izan al da ia fikziozkoa dirudien egoera batean murgilduta (hots, pandemian) lanean jarraitzea?

Iruzkinak

  1. Iker. U2022(e)ko martxoaren 10(a) (02:15)

    Maolo Erkizia berriemailea.- Indarkeria matxista mundu mailako osasun arazoa da, izurrite baten neurrikoa eta herrialde txiro zein aberatsei eragiten diena. Horixe Nazio Batuek, zehazki, Munduko Osasunerako Erakundeak ondorioztatu duena. Arazoa 81 herrialdetan, zehazten ez dituen 81 herrialdetan, aztertu eta gero.

    Munduko hiru emakumetik bat izan da indarkeria horren biktima, %35. Gehienak, % 30, bikotekidearen biktima.

    Ia erdiak osasun arazo larriak izan ditu, ondorioz. Arazoa zabalagoa da emakumeen menpekotasuna sustatzen duten kulturadun herrietan, baina izurrite neurriak ditu herrialde aberatsetan ere. Horrela, gaitzaren prebalentzia %45ekoa da Afrikan, eta %40koa Asia Hego-ekialdean, baina herri aberatsetan ere %32koa, Mendebaldeko Pazifikoan eta Europa Ekialdean baino handiagoa.

    Bideoa ikus-entzuteko:
    https://www.ikasbil.eus/eu/dokutekako-fitxa?articleId=16290618

    ErantzunEzabatu
  2. NAIA2022(e)ko martxoaren 10(a) (02:19)

    Bular goxoa, lasaitzen zaituena, etxean bezala egotea sentiarazten zaituena, egokia... aurkitzea ez da lan makala. Honetan erratzea edo hanka sartzea erraza da; eta horretaz jabetzen garenean, beranduegi dela pentsatzeko joera dugu, betiere, konturatzen bagara.

    ErantzunEzabatu
    Erantzunak
    1. Bea2022(e)ko martxoaren 10(a) (02:24)

      Inoiz ez da beranduegi ezertarako.
      Hobe berandu inoiz ez baino ;)

      Ezabatu
    2. Mikel2022(e)ko martxoaren 10(a) (02:28)

      Ikasitakoa desikasi behar. Norbaitekin bai ala bai egoteko beharra gizarteak sartu digu buruan. Ez dugu beste inoren beharrik, gure burua ezagutu eta bizitzaz gozatu besterik ez.

      Ezabatu
    3. Iker. U2022(e)ko martxoaren 10(a) (02:28)

      Ze poeta BeaTRIZZZ ;)

      Ezabatu
  3. itxaso2022(e)ko martxoaren 10(a) (02:22)

    Karmele Jaioren hitzak entzun eta gero, pentsatzen dugu berak bizi duen egoera edonori gertatu ahal zaiona dela. Hala ere, irakasle bezala aukera daukagu gai batzuk gure ikasleekin lantzeko "maitasun erromantiko" kontzeptua bezala, eta horrela, ikuspegi kritikoa eta errespetuzkoa izatea lortuko dugu. Txikitatik, Disney filmen bitartez edota pop abeslariek esaten dutena erlatibizatzen ikasi behar dugu, erreferente berriak topatuz.

    Itxaso eta Nerea

    ErantzunEzabatu
    Erantzunak
    1. MSL2022(e)ko martxoaren 10(a) (04:59)

      Zeinen garrantzitsuak aipatu dituzuen bi gaiak: batetik, "maitasun erromantikoa" deitzen dugun hori klasean (eta etxean, kalean...) lantzea eta, bestetik, erreferenteen beharra. Lehenengoari ez, baina bigarrenari helduko diogu Irale bukatu aurretik!

      Ezabatu
  4. Iker. U2022(e)ko martxoaren 10(a) (02:24)

    Covid garaia gogorra izan da guztiontzat baina are gehiago etxerik ez duten edota etxea izatea nahiko ez dutenentzat.
    Penagarria izan da pandemian garaian pertsona bat bidean galdu dutenentzat edota galdu nahi izatea nahiko zutenentzat.
    Zaila izan da urruti dagoen pertsona bat besarkatu nahi eta ezin izatea, edota nahi izan ez eta besarkatu behar izatea.

    Urrun eta gertu; aske eta preso; seguru eta intseguru; bizi ala hil.

    Iker.

    ErantzunEzabatu
  5. Mikel2022(e)ko martxoaren 10(a) (02:24)

    Entzundako istorioa tristea bezain egiazkoa da, tamalez. Kasu honetan emakumea zoriontsu sentitzen da izurritea banandu eta gero gertatu delako, baina zer gertatuko zen isolamendu osoa bere erasotzailearekin pasatzera behartuta ikusiko balu bere burua? zenbat emakume egon ote dira egoera honetan? zein da benetako pandemia? kovid-a? edo tratu txarrak jasatearen ondorioak?
    Erreflexiorako bidea zabaltzen da horrelako bizipen tristea entzunda... zer gertatuko zaio emakume honi isolamendua bukatzean? nola egingo dio aurre etxetik ateratzeko beldurrari?
    Nire uste apalean, legea askoz zorrotzagoa izan beharko litzateke emakumeak erasotzen dituztenekin.

    ErantzunEzabatu
    Erantzunak
    1. MSL2022(e)ko martxoaren 10(a) (05:06)

      Bikain, Mikel! Oso hausnarketa sakona. Gainera, zeharo galdera interesgarriak kateatu dituzu eta maisuki idatzi duzu. Bide batez, ados nago diozunarekin.

      Ezabatu
  6. Bea2022(e)ko martxoaren 10(a) (02:26)

    "Bakoitzak dagokiona bilatzen du".
    Zer deritzozue?

    ErantzunEzabatu
    Erantzunak
    1. MSL2022(e)ko martxoaren 10(a) (05:12)

      Nik uste dut guztiok ez gaituztela berdin hezten; bestela esanda, gu hezten gaituzte bilatzeko behar bizi hori izan dezagun. Eta zer bilatu? Ahal duguna!

      Ezabatu
  7. NAIA2022(e)ko martxoaren 10(a) (02:27)

    Babesten gaituen bularra, denok behar dugula esango nuke. Baina, ondo bilatzen jakin behar da. Batzuetan, izkutatzen da eta imaginatzen ez dugun lekuetan aurkitzen da: lagunen bularran, alabarenean...

    ErantzunEzabatu
  8. itxaso2022(e)ko martxoaren 10(a) (02:28)

    Covidaren ondorioz, bizitzan dauzkagun gauza inportanteak eta txikiak baloratzen ikasi ditugu. Erresilientzia ere garatu dugu, egoera gogorrak bizi eta horietara ohitu gara, memento txarrak pasatu behar digula ikasi dugu, gero onak gehiago disfrutatu ahal izateko. Gertuko leku berriak ezagutzeko grina piztu zaigu, askotan munduko beste aldera joatea ez dela beharrezkoa konturatu gara.

    Itxaso eta Nerea

    ErantzunEzabatu

Argitaratu iruzkina

Blog honetako argitalpen ezagunak

Sekula ez liokete euli bati hegalik kenduko - Slavenka Drakulic (Armiarma-kritika)

Irudia
  Sekula ez liokete euli bati hegalik kenduko / Slavenka Drakulic (Amaia Apalauza Ollo) / Txalaparta, 2021 Gerlaren gizalegea , Irati Majuelo / Berria , 2021-10-24 Slavenka Drakulic idazle esanguratsua da Kroazian zein nazioartean Jugoslaviako gerlari buruzko lan mardulak osatzeagatik, eta, ildo horretan, interesgarria da jakitea Sekula ez liokete euli bati hegalik kenduko Balkanetako gatazka korapilatsua lantzen duten beste bi eleberriren ostean idatzi duela, hor kokatu beharra da. Horietako bat, Han ez banengo bezala , Amaia Apalauza k berak ekarri zuen euskarara (Pasazaite, 2018). Drakulicek perspektiba konplikatu bati heltzen dio lan honetan; izan ere, gerla-kriminalak hartzen ditu jopuntuan. Hala, Hagako Auzitegian kriminalok epaitzerakoan azaleratutako akusazioak, galdeketak eta lekukotzak ditu oinarri liburuak, idazlea bera entzule gisa egon baitzen han. Baina horien jasotze hutsa baino, izugarrikeriaren aurrean gizakiari pizten zaizkion galderak erantzuteko proposamen ...
Irakurri informazio gehiago

EIZIE - Demagun ehun urte barru

Irudia
EIZIEren webguneak  dio: “Euskal Itzultzaile, Zuzentzaile eta Interpreteen Elkartea (EIZIE) irabazi-asmorik gabeko elkarte bat da, modu profesionalean dihardutenena zein itzulpengintzako goi-mailako ikasketak dituztenena. EIZIEk itzultzaile, interprete eta zuzentzaile profesionalak biltzen ditu, eskarmentu handikoak zein hasi berriak. 1988an EIZIE sortu zenetik itzulpengintzak batzen gaitu, euskaratik edota euskarara egiten dugun itzulpen, interpretazio zein zuzenketa lanak, edonon bizi garela ere.” Gaurkoan itzultzaileen jardunari erreparatuko diogu eta horretarako “Demagun ehun urte barru” obra hartuko dugu oinarri. EIZIEk eta Donostia 2016k elkarlanean argitaratutako lan elebiduna da “Demagun ehun urte barru”. Proiektu honetarako Anjel Lertxundi euskal idazle ezagunak sei lagun –idazle eta itzultzaile– bildu zituen Donostian, hizkuntza ez-hegemonietako literaturaren eta bere etorkizunaren inguruan gogoeta egitera, globalizazioaren eraginpean dagoen testuinguru kulturalean. Abiap...
Irakurri informazio gehiago

Zipriztina - Amets Arzallus

Irudia
ZIPRIZTINAK bideo-sorta abiatu du   Euskal Idazleen Elkartea k: zer garen esateko beste modu bat da. Bost idazlerengana jo dute horretarako, baina ez daukate gelditzeko asmorik. Lehen ZIPRIZTINA Amets Arzallusek dakar, eskuen inguruan eta eskuekin idazteaz mintzo da. Hemen ikus dezakezue bideoa: Bideoa ikusi ondoren idatzi iruzkinak blogean eta erantzun ikaskideek idatzitako iruzkinei. Ez badakizu iruzkinean zer idatzi hona inspiraziorako galdera batzuk: - Zer harreman dago, zure ustez, eskuen eta sormenaren artean?  - Zure inguruan non ikusten dituzu eskuz idatzitako testuak?  - Zein izan zen zuk eskuz idatzitako azken testua? Eta lehena? - Testu bat idatzi behar duzunean zer egiten duzu zuk lehenengo? - Gertatu al zaizu zuri ere, Ametsi bezala, zuk aspaldi idatzitako testu bat hartu eta harriduraz irakurtzea? - Zer dakizu eskuz egiten? - Ezagutzen al duzu eskuei buruzko sormen lanik?
Irakurri informazio gehiago